Ne Hingerhof, vun wäje "Roaring Twenties"! Vier Pänz un sie kohm noch dozo.
Familje-Foto, Opa'm Sonndaachs-Ahnzooch, dä Grand-Signeur, sick Johre arbeitslos.
En schläächte Zick für Kirche usszemohle, jet andres hatte leider nie jeliert.
Sie moht en off spät uss der Kneip heimholle, doch nie hätt sie sich für dä Ahl jeniert.
Ne Schoss en'nem Kostüm, de Hohre halvlang, ne Jung en Landseruniform, 'ne Püngel Breefe, jottweißwo uss Russland, vun ihm, dä niemieh heim noh Kölle kohm.
Un dann ne joode Kääl, wenn och ne ziemlich sture, ne fließije, nit jraad ene Poet, en Huhzigg zwesche ussjebrannte Muhre: "Mer muß sinn, dat et ir'ndwie wigger jeht!" Eva'm Kommunionskleid un wie se met'ner Prozession jeht un Eva met'nem Kinderwaare, em sechste Johr nohm Kreech, Postkaate vun der Riviera un Eva zwei, drei Kilo schwerer, hinger der Thek en ihrem Laade un ah'nem Chippendale Desch.
Dat he muß ir'ndwo em Tessin sinn un dat he woor bestemmp em Westerwald.
Dä Klein, dä domohls brav ahn ihrer Hand jing, ess mittlerweile zehnmohl esu alt.
Se hätt ihm, wo se kunnt, de Stang jehahle.
Ejal, wie affjedrieht, se stund zo ihm.
Se hätt ahn ihn jegläuv, leet ihn nie falle: "Loht en en Rauh, dä Jung, dä bruch kein Ling".
Eva'm Fastelohvend un en'nem Liejestohl wie schloofend un he duutchic em Persianer un brunjebrannt em Ohvendleech.
Eva em Kiddel op der Eckbank un stolz vüür ihrem eezte Kühlschrank, dä Klein om Sofa met dä Jittar hinger 'nem Chippendale Desch.
Verwitwet woor se zwanzich Johr lang, se woor nit allzo off ahn singem Jraav.
Zom Traure woor et Eva nit jeboore, dofür hätt et - em Ähnz - zo jähn jelaach.
"Woröm och?", saat et, "irjendwann muß Schluß sinn, om Friedhoff lieje mer noch lang jenooch." Rääsch hattste Eva, un wenn ich dat Leed sing, hoff ich, ihr hührt zosamme ir'ndwo zo: Du'n dä Ääzezäller un dä versoffne Kirchemöhler, dä Romeo, dä em Schnie krepiert ess, die Kääls verdraare sich vielleich.
"Kaum Minsche sinn si wie se schinge", saatste un mer möht jönne künne.
Schon nett, dat du en mir vererv häss, wie Opa's Häng un dieh Jeseech.
Ich weed mich ahn dat Deil jewönne un mich vun jetz ahn öm en kömmre, öm dinge stolze, staatse, schöne, monströse Chippendale Desch
Bap is a German rock band active since 1980. Known for their energetic sound and engaging live performances, Bap has gained a loyal following in Germany. Although they haven't achieved international fame like some other German rock bands, they are considered an important musical force within the national scene. Their musical style is characterized by powerful guitar riffs, catchy melodies, and lyrics often in German that address social and personal themes. Some of their most representative songs include "Wir sind die Besten", "Rock 'n' Roll Fieber" and "Freiheit". Bap has released several albums throughout their career, including "Bap" (1982) and "Feuer und Flamme" (1985).